نویسنده: مرتضی حق بیان

                      ...................................... ..............................................

 با اطمینا ن می توان گفت که از بعد از انقلاب 1357ایران هیچ کس به اندازه ی محسن مخملباف در سینمای ایران کانون توجه و مطرح نبوده است . سینما گری که همیشه توانسته موافقان و مخالفان آثار خود را به قولی سورپرایزکند کسی که قابل پیش بینی نیست وچنان منتقدان آثار خود را دچار سر در گمی کرده ، که هیچ گاه نتوانسته اند حد س بزنند بعد ازساخت این اثر چه چیز دیگری در این راستا خواهد ساخت ، و خط فکریش به کدام سمت وسوحرکت میکند . زیر بنای مجموعه فکریش همیشه در حال تغییر بوده ، "دردورانی پرسه های خود را شبیه سلمان فارسی می دانست. " دغدغدی دیروزش مذهب بوده ، امروز درگیر مسائل اجتماعی ست . فردا به فلسفه فکر می کند و پس و پسین فردا معلوم نیست به چه چیز دیگر بپردازد . و مهمتر انکه همه این مسائل و مسائل دیگر را به کمک سینما به انجام می رساند و به واقع باید گفت  هیچ وقت از اصول و قواعد سینما عدول نکرده و اضافه هم باید کرد که مخملباف همیشه قواعد خودرا داشته و دارد . که در کل باید گفت . محسن مخملباف ذاتاً سینماگراست . سینما را می فهمد . که به اعتقاد برخی " اگر انقلاب اسلامی ایران یک هنرمند به دنیا عرضه کرده باشد این هنرمند مخملباف است "

برای شناخت محسن مخملباف لازم نیست دنبالش راه افتاد و یا اینکه پرسان پرسان به محل زندگی دوران کودکی و حا ل او رفت . یا اینکه پای صحبت آشنایان دور و نزدیک یا مخا لفان و موافقان او نشست . کافیست به ویدیو کلوپ سرکوچه سر زد و چند تا ازآثار دوره های مختلف فیلم سازی اورا یافت ونگاه کرد، حتی لازم هم نیست از سینما چیزی دانست . خود اثر به تنهایی با بیننده صحبت خواهد کرد . که این ازنقاط قوت و شاخص آثار مخملباف است .

خود محسن مخملباف در مصاحبه ای با مسلم منصوری تا ساخت فیلم " گبه " آثار خود رابه چهار دوره تقسیم می کند .

  فیلم بلند داستانی نیم ساعت تا دریا به کارگردانی  ابوالفضل شکیبا  تدوین شد.

این فیلم داستان نوجوانی به نام موسی است که در یکی از روستاهای جنوب زندگی می کند . موسی که تاکنون دریا را ندیده است آرزوی رفتن به دریا را در سر می پروراند. اما مادرش هیچ وقت با رفتن او موافق نیست . پس از اتفاقاتی که در روستا برای موسی رخ می دهد موسی تصمیم به رفتن می گیرد  در این سفر دختری نابینا به نام زیبا که او هم دریا را ندیده است موسی را همراهی می کند.

به نقل از:وبلاگ رسمی ابوالفضل شکیبا

...........................................................................................................................................

پسرم وقتی ۵ساله بود روزی مشغول خوردن بيسکويت بود، دوستی از او بيسکويت خواست و من هم از او خواستم که بيسکويتی به من بدهد. اما بهمن يک بيسکويت بيش‌تر نداشت. بلاتکليف به هر دوی ما نگاه کرد که تنها بيسکويتش را به کدام يک از ما دهد. دوست من مشکل را ساده کرد و به او گفت: "بيسکويت را به کسی بده که بيش‌تر دوستش داری." بهمن نگاهی به هر دوی ما انداخت و به من گفت: " بابا من تو را بيش‌تر دوست دارم اما دلم می‌خواهد بيسکويتم را به او بدهم." هنوز نمی‌دانم آن روز، آن بيست چند سال پيش در ذهن پسر ۵ساله‌ام چه گذشت که بيسکويتش را به آن ديگری داد، که کم‌تر از من دوستش می‌داشت. ولی من دليلی دارم که چرا رأی‌ام را به ديگری خواهم داد.

آقای احمدی‌نژاد، برای من دلايل بسيار ساده‌ای وجود دارد که تو را بيش‌تر از او دوست دارم. تو برای من يادآور سال ۵۷ هستی. در آن زمان اخلاق، آرمان و از خودگذشتگی برای تغيير زندگی مردم مفاهيمی انتزاعی نبودند؛ چيزهای طبيعی و جزيياتی زنده از روحيه و عملکرد ميليون‌ها جوان معتقد و سالم و راستگويی بودند که می‌خواستند از انقلاب فرصتی فراهم آورند تا طبقه‌ی محروم جامعه شرايط بهتری برای زندگی داشته باشند. بعد از بيست و چند سال نگاه که می‌کنم به وضوح آن اعتراض را همراه با افسردگی درونی تو را درک می‌کنم. تو هم‌چنان بی‌دروغ «ما»ی سال ۵۷ را زنده می‌کنی. من تو را دوست دارم چون نمی‌توانم به خودم راست نگويم که می‌دانم آن‌چه می‌گويی راست می‌گويی. اين واقعيت است که در جهان کنونی قله‌های ثروت با دست‌اندازی به پله‌های قدرت جايی برای رشد مردم باقی نمی‌گذارند.

در اين ميان، آقای احمدی‌نژاد اما چيزی وجود دارد که تو را در دنيای ۲۰۰۵ ما وصله‌ی ناجور می‌کند. پس اکنون با کمال تأسف تو تنها به درد آن می‌خوری که از دنيايی چنين آرمان‌باخته و بازيگر، افسرده شوی. دنيايی که در ۲۷ سال ساخته شده است و ما هم جزيی از اين دنيا هستيم. دنيا شرايط دشواری برای برای بازی راستگويان آفريده است اما هم‌جنسان قادرند دست يکديگر را بخوانند و...

دوست عزيز، به‌سادگی بگويم ما نمی‌توانيم خود را در سال ۵۷ متوقف کنيم. ديگر آن آن باورها از زندگی واقعی رخت بربسته است و در معادلات سخت کنونی، ما تنها تصميم‌گيرندگان بازی کنونی نيستيم. تو درست‌تر از آن و اصولگراتر از آن هستی که بتوانی در بازی پيچيده‌ی سياستگزاران آلوده به قدرت بازی کنی، پس به قول مدرس " اکنون کسی لازم است که قاعده‌های بازی اين جهان را آموخته باشد."

برای همين من رأی‌ام را به کسی می‌دهم که او را کم‌تر از تو دوست دارم اما کسی توانمندتر از تو در درک وقعيت‌های امروز زندگی است. همه‌ی اميدم آن است که او لااقل اين‌بار با عطف به آرای تو بداند هنوز مردم محروم ما چشم به راه‌اند. پس گوشه‌چشمی به طبقه‌ی محروم داشته باشد و به سلامت اداره‌ی جامعه بها دهد. دوست عزيز من، تا کنون دو بار رأی داده‌ام و هر دو بار پشيمان. اين بار با آمادگی بيش‌تر بار ديگر پای صندوق رأی خواهم رفت و اما رآی‌ام را به ديگری خواهم داد که او را به اندازه‌ی تو دوست نمی‌دارم. روزگار غريبی است برادر.

     

                                                                                            عباس کيارستمی 

بخش اول                                               

برای خلق شخصیتهای قوی و محکم و حساب شده باید روشهایی را اموخت. البته خلق شخصیت روندی خلاقه می باشد اما برای این کار و خلاقیت باید روشهایی را اموخت 

در اواخر سال های 1950 میلادی تعدادی از نویسندگان سینمایی مجله" کایه دو سینما"، از جمله فرانسوا تروفو، کلود شابرول و ژان لوک گدار که زیر نظر آندره بازن منتقد معروف فرانسوی فعالیت می کردند، انقلابی در صنعت فیلمسازی فرانسه براه انداختند که تمام قواعد دست و پا گیر نظام استودیوئی سینمای فرانسه را زیر پا گذاشت. این حرکت که به موج نوی فرانسه معروف شد، در صنعت فیلمسازی کشورهای دیگر نیز تاثیرات قابل توجهی گذاشت. در سال 1995 تعدادی از کارگردان های دانمارکی، قوانین کلاسیک و کلیشه ای سینما را مانعی برای ارائه داستان ها و نظریاتشان می دانستند. آنها نیز مانند پیشگامان موج نوی فرانسه، دست به تجربه ای عجیب و آنارشیستی زدند، وقوانینی وضع کردند که هر قانون کلاسیک و آکادمیک قبل از خود را نفی می کرد. توماس وینتربرگ، لارس فون تریه، کریستین لورینگ و سورن یاکوبسن بنیان گذاران این نهضت بودند که به نهضت دگما 95(Dogme95) معروف شد

اینجا کلیک کنید

سومين دوره اين جشنواره كه در كشور استراليا و از تاريخ 3 تا 13 اسفند (22 فوريه تا 4 مارس) برگزار مي‌شود، به نمايش آثار سينماي جهان در بخش‌هاي مختلف خواهد پرداخت. فيلم «نيوه‌مانگ» در اين دوره جشنواره براي نمايش در بخش‌هاي «مسابقه اصلي»، «نيو كراند هوپ» و «سينماي جهان» انتخاب شده است كه نمايش‌هاي آن در روزهاي 8، 10 و 11 اسفند (27 فوريه، 1 و 2 مارس) خواهد بود.
هم‌چنين در حاشيه اين جشنواره و از تاريخ 20 اسفند 1385 تا 2 فروردين 1386 (11 تا 22 مارس) نيز يك كارگاه فيلم‌سازي (ورك‌شاپ) توسط هيئت فيلم استراليا برگزار خواهد شد كه قبادي به عنوان استاد راهنما در آن حضور خواهد يافت. اين كارگاه كه در لابراتوار تحقيقاتي لانگ‌بلك برگزار مي‌شود به هشت فيلم‌ساز كوتاه امكان خواهد داد تا نخستين فيلم بلند خود را با مشاوره استادان مدعو بسازند. هر استاد راهنما با 4 فيلم‌ساز كار خواهد كرد و هم‌چنين يكي از فيلم‌هاي خود را به نمايش گذاشته و دربارة آن به پرسش و پاسخ خواهد پرداخت. بهمن قبادي در اين كارگاه پشت صحنة فيلم «لاك‌پشت‌ها هم پرواز مي‌كنند» را نمايش خواهد داد.

من فراموش نمي‌كنم، تاريخ هم همين‌طور و هشدار مي‌دهم كه شما هم فراموش نكنيد: زمان قاضيِ بزرگي است. تاريخ اين مرزوبوم و سينماي آن قضاوت خواهد كرد كه چه‌گونه تلاش نافرجامي را آغاز كرده‌ايد

********************************************************************

به نام خدا

مدتي قبل، در كمال ناباوري خبري را بر روي يكي از سايت‌هاي سينمايي ديدم مبني بر اين‌كه روابط عمومي معاونت سينمايي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي اعلام كرد: «در شرايط فعلي و بنا به دلايل عديده مطابق مقررات، توليد هرگونه فيلمي توسط بهمن قبادي در دستور كار اداره كل ارزشيابي و نظارت سينماي حرفه‌اي اين معاونت نمي‌باشد.»
ناباوري‌ام هنگامي تأييد شد كه متن نامه ارسالي از سوي روابط عمومي معاونت سينمايي را با نشان جمهوري اسلامي و عنوان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي در گوشه آن رؤيت كردم. تا جايي كه به ياد دارم در تاريخ جمهوري اسلامي ايران اين بايد براي اولين‌بار باشد كه به‌طور رسمي و مكتوب، معاونت سينمايي اعلام مي‌كند اجازه كار را از يك كارگردان ايراني و بين‌الملليِ پس از انقلاب سلب مي‌كند. با صبوري به انتظار نشستم تا بببينم و بدانم حقيقت چيست و اين روش به كجا مي‌انجامد. طي تماسي از سوي دفترم با منبع صادركننده نامه، اشاره كردند كه به هيچ‌وجه نكته منتشرشده در خبرها صحت ندارد، ممنوع‌شدن فعاليت من فقط يك سوءتفاهم خبري حاصل از بدفهمي متن نامه است و رعايت شأن من براي معاونت سينمايي اهميت تام دارد. اما نامه دفترم كه در آن خواسته شده بود روابط عمومي معاونت سينمايي براي پايان‌دادن به ــ‌ ظاهراً ــ شايعات و جلوگيري از گسترش سوءتفاهمي كه خودشان آن را دامن زده‌اند، ‌رسماً ممانعت از فعاليت من توسط اداره ارزشيابي و نظارت را تكذيب كند، ‌بي‌پاسخ ماند. اين يعني كه به زبان چيزي گفتن و در عمل شيوه ديگري را در پيش گرفتن؛ كه معناي نهايي‌اش تأييد همان به‌اصطلاح سوءتفاهم است. يعني ‌كه من اجازه كار ندارم.
اكنون كه مراحل توليد آخرين ساخته‌ام «نيوه‌مانگ» (نيمه ماه) را از بدو فيلم‌برداري تا امروز مرور مي‌كنم، با وضوحي بيش‌ از آن‌چه‌ كه مي‌دانستم،‌ درمي‌يابم هيچ‌كدام از مشكلاتي كه از سرگذرانده‌ام تصادفي نبوده است. هنگامي كه غير رسمي به من گفته شد بهتر است فيلمم را به زبان كُردي نسازم، شروع مشكلاتي را حس كردم كه حاصل نوعي نگرش دستورمآبانه بود و در ادامه به ندادن نگاتيو و دوربين‌هايي انجاميد كه در انبار خاك مي‌خورد. اگر از آن‌چه كه پيش‌تر گذشت بگذرم، روندي كه اكنون در حال وقوع است به هيچ عنوان قابل چشم‌پوشي نيست.

ریچارد شیکل و ریچارد کورلیس، منتقدان مشهور هفته‌نامه معتبر تایم، طبق روال هر سال در روزهای پایانی سال میلادی 10 فیلم برتر۲۰۰۶ را از نگاه خود برگزیدند.
در حالی که کمتر از یک ماه به اعلام اسامی نامزدهای اسکار هفتاد و نهم باقی مانده، اعلام اسامی فیلم های برتر سال از نگاه منتقدان برجسته می تواند روی رای اعضا آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا حداقل در بخش بهترین فیلم تاثیر بگذارد.
به نظر می رسد تا اینجای کار فیلم های کلینت ایستوود، مارتین اسکورسیزی، گی یرمو دل تورو و استفن فریرز نسبت به سایر آثار بخت بیشتری برای حضور در میان پنج نامزد نهایی اسکار بهترین فیلم داشته باشند؛ نکته‌ای که در انتخاب منتقدان تایم هم دیده می‌شود

مجموعه سه جلدی
ویراست: یان ایتکن
نخستین کتاب مرجع فیلم مستند
برنده نشان دارموث،2006
آنچه درپی می آید یادداشت ناشردرشناخت این کتاب است
محسن قادری

فیلم مستند از واپسین دهه های سده نوزدهم به پیدایی رسید وازآن هنگام درسراسرجهان تجربه شد.مستند با گوناگونی سبک،شگرد، شیوه های تدوین،داستان گویی،روایت وهدف های خود رسانه ای است که گوشه هایی ازتجربه انسانی چون ستیزهای ژرف تا زندگی ساده روزانه رابه ثبت می رساند.

بهمن قبادي، يكي از صد كارگردان سينماي دنياست كه نام او در كتابي با عنوان « سينماي حاضر» (Cinema Now ) خواهد آمد.
اين كتاب كه توسط انتشارات مشهور تاشن (Taschen ) و با سرپرستي اندرو بايلي منتشر خواهد شد، طي 600 صفحه تمام رنگي، عكس‌ها و آثار صد نفر از بهترين فيلم سازان حاضر دنيا را مورد بررسي قرار خواهد داد. از جمله كارگرداناني كه حضور آنها در اين كتاب تا كنون قطعي شده است، علاوه بر بهمن قبادي مي‌توان به پدرو آلمودووار، اليويه ايساياس، آتوم اگويان، آلخاندرو گونزالس، روبرت رودريگز، لارس فون‌تريه دارن آرونوفسكي، نيل جوردار، گاي مارين، كيريستوفر نولان، گاس وان سانت اشاره كرد.
كتاب « سينماي حاضر » در دو نسخه سه زبانه ( انگليسي، فرانسه، آلماني )، ( اسپانيايي، ايتاليايي و پرتغالي) به طور همزمان در ژانويه 2007 در سراسر دنيا پخش خواهد شد. دي وي دي شامل تريلرهاي سينمايي، صد فيلمساز برگزيده نيز به همراه كتاب عرضه خواهد شد.
mijfilm.

سينماي ما - به دنبال موفقيت بهمن قبادي در فستيوال سن سباستين روزنامه لوموند مهمترين روزنامه فرانسوي در صفحه هنري خود (چهار شنبه 4 اكتبر، صفحه 27)، به قلم توماس سوتينل سر دبير هنري و منتقد معروف فرانسوي نوشت: « از حالا به بعد بهمن قبادي جزو سينماگران برجسته جهان است.»، قبادي براي دومين بار صدف طلايي فستيوال سن سباستين را به دست آورد لازم به يادآوري است كه قبل از قبادي اين چنين مقامي در مطبوعات غرب فقط به عباس كيارسمتي نسبت داده بودند.
به گزارش سايت سينماي ما، فيلم بعدي بهمن قبادي در تهران كليد مي خورد و ماجراي آن در تهران مي گذرد

منبع: سينماي ما

...اما در سینما فاصله ی موجود از واقعیت فیزیکی، معلول استفاده از تصویر بازیگر به جای خود بازیگر است. در سینما نور و سایه جایگزین تنوع جلوه های رنگی می شوند و پرسپکتیو صرف تداعی گر عمق است. اما نباید بر نکته‌ای اشتباه تاکید کرد. به عبارت دیگر، بیشتر باید بر این امر تاکید کرد که بازیگران سینما در مقابل ما حضور جسمانی ندارند. نکته س اساسی این است که ما به دوبعدی و تخت بودن تصویر آگاهیم.

( مرورى بر فعاليت هاى چند فيلمساز شاخص از سه نسل مختلف )

در حالى كه سينماى ايران همچنان در حال گمانه زنى و تجربه اوليه سياست هاى محمدرضا جعفرى جلوه و مديران جديد سينمايى كشور است، رونق ايجاد شده در بخش نمايش اندك اندك در حال سرايت به حوزه توليد است و تقريباً اكثر فيلمسازان ايرانى از نسل هاى مختلف در حال انجام پروژه هايى هستند. از اين لحاظ سينماى ايران بعد از چند سال مجدداً در حال تجربه يكى از دوره هاى خاص خود است كه هركدام از فيلمسازان ايرانى يا طرح فيلمى را آماده ساخت دارد يا يك فيلم را آماده نمايش. هرچند مى توان درباره كيفيت و ميزان آزادى فيلمسازان مختلف درباره ساخت فيلم هايشان صحبت كرد اما به هر صورت براى سينمايى كه توليداتش هيچگاه نتوانسته برآيندى كلى از سينماگران حاضر در آن باشد چشمگير است. نوشته زير مرورى است بر فعاليت هاى چند فيلمساز شاخص از سه نسل مختلف سينماگران ايرانى كه نمودارى است از كليت جريان توليد سينماى ايران در ماه هاى اخير....

گفتگو با مل گيبسون پيرامون « مصائب مسيح »

ترجمه شده توسط:لاله محمودی

مل گيبسون كارگردان، تهيه كننده و بازيگر فيلم هايي همچون « دلاور » (برنده دو جايزه اسكار بهترين فيلم و كارگرداني)، « هتل ميليون دلاري »، « آنچه زنان مي خواهند »، « ما سرباز بوديم »، « نشانه ها » و ... در كارنامه دارد هم اكنون فيلم « مصائب مسيح » با كارگرداني او روي پرده سينماهاي جهان است كه با استقبال فراواني روبرو شده و نام گيبسون بار ديگر بر سر زبانها است. در زير ترجمه يك گفت و گوي اينترنتي را با مل گيبسون خواهيد خواند:
 

عكاس:خسرو جلالي

به هيچ كس باج نمى دهم
(شرق)

خلاصه گفت وگو
تفاوتى كه «آفسايد» با كارهاى قبلى ام دارد
اين است كه بستر اين كار مستند است اما در آنها مستند نبود. در واقع يك بستر چيده شده اى بود كه القاى مستند مى كرد.
پس نمى توانيم به يك شكل به همه فيلم ها بپردازيم. هر فيلم طالب اين است كه نوع برخوردمان با دكوپاژ و با توجه به ساختار آن ارزيابى كنيم. اگر من «آفسايد» را مثل «دايره» مى ساختم مسلماً باورپذير نبود. بايد ببينيم چگونه مى توانيم باورش كنيم و چگونه مى توانيم حس كنيم كه واقعاً دارد اين اتفاق مى افتد. خب هر كدام از اينها فرم خاص خودش را مى خواهد.خيلى از آ دم ها را ديده ام كه هر فيلمى مى سازند فرم واحدى دارد. يعنى در واقع تظاهر به فرم مى كنند و درك درستى از فرم ندارند.

اینجا خانه من است

مهمترين مشخصه سينماي سام پكين پا ستايش او از خشونت ونگاه شاعرانه وتغزلي او به اين موضوع در فيلمهايش است.ديگر مشخصه آثار او كه هميشه نظر منتقدان را به خود جلب كرده است نوع نگاه او به زن به عنوان جنسي دوم در آثارش است. ....

مسعود مهرابي

قهوه‌خانه‌ي مستر بوش

ديدگاهي در فيلم هست كه ممكن است در جاهايي آدم‌ها نسبت به آن موضع ديگري داشته باشند. آيا موضع فيلم در قبال آمريكايي‌ها به نوعي همان موضع كردهاي عراقي‌ست؟
اين فيلم فقط نگاه فيلمساز است. خيلي از كردهاي عراقي، آمريكا را دوست دارند. به‌هرحال آمريكا جنايتكاري مثل صدام را نابود كرد، اما مي‌توانست بدون جنگ باشد چون مهره‌ي خودش بود. من به حضور آمريكايي‌ها در عراق معترضم. سال‌هاست در عراق كشتار و جنگ و خونريزي است. ايران و تمام كشورهاي خاورميانه از اين بابت معترض هستند. در اين فيلم به شكل مؤدبانه‌اي اعتراضم را به حضور نظامي آمريكا مطرح مي‌كنم. گمان نمي‌كنم آمريكايي‌ها هيچ‌وقت كار مثبتي براي كردها انجام بدهند. احساس مي‌كنم يك جور بازي سياسي خودشان است. من به‌شدت بدبينم، مثل خيلي ديگر از كردها، اما كردهايي كه زياد درگير مسائل حاشيه‌اي نيستند به‌هرحال آمريكا را دوست دارند. اكثر بچه‌هايي كه امروز در عراق متولد مي‌شوند اسمشان كالين يا جرج است. در قهوه‌خانه‌هاي روستاهاي دورافتاده‌ي عراق نوشته‌اند قهوه‌خانه‌ي مستر بوش! ببينيد صدام چه بلايي بر سر آن‌ها آورده كه براي خيلي از كردها، آمريكا فرشته‌ي نجات است. اما آن‌ها واقعاً فرشته‌ي نجات نيستند.

 با طرحي از عباس كيارستمي، فيلمبرداري دومين تجربه فيلم‌سازي مانيا اكبري با نام «4+10» به پايان رسيد. به گزارش سايت سينماي ما ، مانيا اكبري كه پس از فيلم «بيست انگشت» مترصد ساخت دومين فيلم خود بود به‌علت بيماري سرطان تجربه متفاوتي را در رابطه با مرگ و زندگي پشت سر گذاشته است.

اين فيلم كه به‌مدت دو ماه در تهران، شمال و كوير قم به روش ديجيتال تصويربرداري شده به‌زودي تدوين آن آغاز مي‌شود. فيلم «4+10» به پيشنهاد عباس كيارستمي در ادامه فيلم «10» ساخته شده كه مانيا اكبري چهار سال پيش به همراه پسرش امين ماهر در آن بازي داشت.
در اين فيلم مانيا اكبري به يك حديث نفس رئاليستي دست زده و تجربه خود را در رويارويي با مرگ و بيماري سخت به تصوير كشيده است.در فيلم «4+10» مانيا اكبري، امين ماهر، بهناز جعفري، مائده طهماسبي، سحر نوري،‌ ساره بيات، ‌بهاره مصدقيان و.... بازي مي‌كنند. ديگر عوامل اين فيلم عبارتند از تصويربردار: تورج اصلاني، صدابردار: امين ميرشكاري، دستيار كارگردان: رامين راستاد، مدير برنامه‌ريز: مينا اكبري و عكاس: عباس كوثري.

www.cinemaema.com

همه بارها کلمه هایی مثل کارگردان مؤلف یا بازیگر مؤلف رو شنیدیم. می خوایم ببینیم این عبارت مؤلف چه معنی می ده و از کجا اومده.
زمانی که در دهه 50 تئوری مؤلف در فرانسه مطرح شد ، تعاریف و فاکتورهای کارگردانی به عنوان مهمترین عامل تاثیر گذار در سینما ، دستخوش تغییرات زیادی شد. ....

عکس :سالم صلواتی

مسعود مهرابي

گفت‌وگوی اختصاصی با فولکر شلندورف

جشنواره فجر در هر دوره دست‌کم يک سينماگر مشهور و برجسته جهانی را در ميان مهمانان و داورانش دارد که خاطره‌ای از آثار و دوران فيلم‌سازی‌اش داشته باشيم و زمانی چندتايی از فيلم‌هايش را ديده باشيم و حالا با حضورش دچار اين وسوسه شويم که پای حرف‌هايش بنشينيم.
امسال فولکر شلندورف فيلم‌ساز مشهور 66ساله آلمانی عضو هيأت داوران مسابقه بين‌الملل بود ؛ فيلم‌سازی که کار سينمايی را با دستياری سه فيلم‌ساز بزرگ فرانسوی آغاز کرد ، يکی از بنيان‌گذاران «سينمای نوين آلمان» بود ، بيش‌تر گرايش به اقتباس‌های ادبی دارد (فيلم ساختن را با يک اقتباس آغاز کرد و مشهورترين فيلمش طبل حلبی براساس رمان معروف گونتر گراس است) دوره‌ای ده ساله را در آمريکا فيلم ساخت و همچنان آلمانی باقی ماند و با اتحاد دو آلمان ، به کشورش بازگشت. شلندورف هنوز فعال و نسبتأ پرکار است. با صراحت اعلام می‌کند جزو نسلی از سينماگران آلمان است که آثارشان چندان خواستاری در ميان نسل جوان کشورش ندارد. يکی از روزهای آخر جشنواره ، قراری با او برای گفت‌وگويی گذاشتيم که بدون بهانه‌ای پذيرفت و در لابی هتل لاله که پای صحبتش نشستيم ، اتفاقأ بحث با همين موضوع جوان‌ها شروع شد.

خلاصه داستان

فيلم نيو‌ه‌مانگ داستان سفر مامو، موسيقي دان مشهور و محبوب قديمي كرد است كه به همراه 10 تن از پسرانش عازم كردستان عراق هستند تا بعد از سالها سكوت كنسرتي اجرا كنند. از آنها دعوت شده است تا براي اجراي موسيقي براي اولين بار بعد از سقوط حكومت صدام حسين به كردستان عراق سفر كنند

اثر جاودانی

 ويتوريو دسيكا

مشخصات فيلم :

كارگردان : ويتوريو دسيكا

فيمنامه : چزاره زاواتيني بر اساس قصه اي از لوييجي بارتوليني

فيلمبردار : كارلو مونتوري

تدوين : ارالدو دروما

آهنگساز : الساندرو چيكوفيني

طراح صحنه : آنتونيو تراورسو

بازيگران : لامبرتو ماجوراني ، انتسو ستايولا ، ليانلا كارلا ،چينو سالتامرندا ،جوليو لياري ن ويتوريو انتونوچي ، النا التري ، كارلو جاكينو ،ميكله ساكارا ، اما دروئتي و ...

زمان : 93 دقيقه

كيفيت : سياه و سفيد

سال توليد : 1948

محصول : ايتاليا

 

اما بحث درباره ي فيلم ...

پروژه آينده بهمن قبادي در عراق فيلمبرداري خواهد شد. بخش اوليه در بغداد و ساير فيلم در بخشهايي از مناطق شمال شرقي عراق كليد مي‌خورد. فيلم به زبان كردي، انگليسي و عربي خواهد بود. قبادي قصد دارد فيلمبرداري اين فيلم را پاييز آينده شروع كند . بخشي از عوامل اروپايي و ايراني، تركيبي از بازيگران حرفه‌اي و غيرحرفه‌اي هستند.
فيلم زبان طنز دارد و داستان يك زن خبرنگار 45 ساله آمريكايي است كه در زمان جنگ آمريكا و عراق وارد آن سرزمين مي‌شود......

سرمايه گذار و تهيه كننده بهمن قبادي و مژ فيلم.

استفانيا ساندرلی و پيتروجرمی است در فيلم فريب خورده و رهاشده

سينمای ايتاليا يکی از مهمترين سينماهای ملی در اروپاست.دهه ی 1930 به بعد در شکل دادن به فرهنگ ملی آن کشور نقش موثر داشته و در سه دوره دارای اهميت و برخوردار از موفقيت بين المللی بوده است...

فیلم سینمایی "ژانی گه ل" به کارگردانی جمیل رستمی همزمان با ادامه فیلمبرداری در سلیمانیه عراق، توسط محمدرضا موئینی در ایران تدوین می‌شود.

جمیل رستمی در گفتگو با خبرگزاری "مهر" در این باره گفت: "تا به حال حدود 70 درصد از فیلمبرداری "ژانی گه ل"انجام شده و تمام تلاش گروه ما برای نمایش این فیلم در جشنواره فجر امسال است."

.

مهدی جعفری چند سالی هست که به‌عنوان فیلمبردار در سینمای حرفه‌ای فعالیت می‌کند و هنوز ما همه خوبیم را که مهم‌ترین کار او در مقام فیلمبردار است، از یاد نبرده‌ایم. اما کمی بالاتر نشان می‌دهد که او هنوز به‌شدت دغدغه فیلم کوتاه و تجربه‌های نو این عرصه را دارد. این فیلم سیاه و سفید داستانی که فیلمنامه دقیق و پایان شوک آوری دارد، بعد از جشنواره فجر در بخش مسابقه فیلم‌های کوتاه جشنواره معتبر برلین به‌نمایش درمی‌آید

احمد ميراحسان                                                                                                                             

البته همه تلاشم را بکار گرفته بودم که نصيحت صدرعاملي را - نسخه اي را که براي گذار از بحران مدرنيته توصيه کرده بود - به گوش هوش بشنوم و در ترياي سينما صحرا در اين روزهاي جشنواره فيلم کيک ام را بخورم و کاري به کار اين آبروريزي هاي پي در پي سينماي حرفه اي مان نداشته باشم و سر به سر کمال تبريزي،کيومرث پوراحمد،احمد طالبي نژاد، طالبي ديگر و طالب زاده ،خانم ميلاني و جناب خمير تونسي با بابا عزيزش نگذارم.به ماني حقيقي که آمده بود بگويد فيلم هايي که ديده مايه نشاط و سرخوشي اش شده توصيه کردم زيادي جو گير سينما مطبوعات نباشد

پرونده‌ی يك فيلم‌ساز: سام پكين‌پا

ايرج كريمی: اگر قرار باشد پكين‌پا را تنها به يك چيز از سينمايش به ياد بياورند اسلوموشن و خشونت است. اين‌كه اين دو مقوله‌ی ظاهراً متفاوت را به‌هم‌پيوسته مي‌انگارم برای اين است كه در سينمای او چنين بود. اسلوموشن‌های پكين‌پا در سكانس‌های خشونت روی مي‌داد. خودش تجربه‌ای شخصي را الهام‌بخش آن مي‌دانست. وقتي يك بار گلوله خورده بود اين احساس را داشته كه دارد با حركت آهسته بر زمين مي‌افتد. هاوارد هاكس پير در مجلسي دانشجويي در اوايل دهه 1970 او را به همين مناسبت دست انداخته بود و گفته بود تا آقای پكين‌پا بخواهد يك نفر را بكشد ما يك قطار جنازه را روی زمين رديف كرده‌ايم!

آخرين فيلم ديويد لينچ با نام « امپراطوري داخلي » (Inland Empire) بصورتي كاملا مخفي در لهستان توليد مي شود. حتي در جشنواره كن، پوسترهاي فيلم پوشيده بوده و تا زمان افتتاح معرفي فيلم براي فروش، روي آنها پوشانده مانده است. لينچ ترجيح داده توضيح بسيار اندكي راجع به فيلم بدهد: « فيلم درباره زني است كه دچار يك دردسر مرموز مي شود. اين همه چيزيه كه مي تونم درباره فيلمم بگم. » به نظر مي رسد كه اين فيلم هم مانند « توئين پيكز » و « مالهالند » درايو به اسرار زندگي يك زن بپردازد.عنوان فيلم اشاره اي است به يك منطقه مسكوني سرد در صحرايي در مجاورت لس آنجلس؛ اما قسمت اعظم فيلم در لهستان و با بازيگران بومي فيلمبرداري شده است هرچند كه نقشهاي اصلي را بازيگراني كهنه كار چون جرمي آيرونز و لورا درن ايفا كرده اند. كمپاني فرانسوي استوديو كانال اين فيلم را تهيه كرده است. اين كمپاني پيش از اين تهيه كنندگي فيلمهاي داستان استرايت و مالهالند درايو را نيز بر عهده داشته كه هر دو در بخش مسابقه جايزه كن شركت داشته اند و به خاطر فيلم دوم ،لينچ برنده جايزه بهترين كارگرداني شده است.