آنتونیونی در 29 سپتامبر سال 1912 در شهر فررا، در شمال شرقی ایتالیا، متولد شد. او در دانشگاه بولونیا اقتصاد خواند و خبرنگار سینمایی روزنامهی «کوریره پادونا» بود. در سال 1940 به رم رفت و در پایتخت ساکن شد. در 1942 با «روبرتو روسلینی»، کارگردان ایتالیایی، در یک فیلم همکاری کرد و پس از آن در سالهای میانی دههی 40، به ساخت فیلمهای کوتاه پرداخت.
ادامه مطلب

بيوگرافي
گذراندن دوره تخصصی شناخت و تکنیک عکاسی در نیویورک.
فعالیت در آژانس بینالمللی عکس خبری سیگما در پاریس.
فعالیت در مطبوعات در زمینه عکاسی در سال 1353.
شروع فعالیت سینمایی با فیلم مدرسه موشها (مرضیه برومند و محمدعلی طالبی) به عنوان عکاس در سال 1363.
بخشي از فيلم شناسي و جوایز واتتخاب ها رب در ادامه مطلب بخوانید
ادامه مطلب
|
|
|
|
|
مایا درن :بانوی سینمای تجربی
(نوشته شده توسط مینا کشاورز)
شاید بتوان سینمای تجربی ، آوانگارد و زیرزمینی را در یک مجموعه قرار داد به لحاظ نوع تفکر فیلمسازان این گونه سینما.: " سینمای تجربی در عصر دیجیتال "(1) عنوان کتابی است اثر ملکوم لو گریس که بنیاد سینمایی فارابی آن را همزمان با برگزاری بیست و چهارمین جشنواره بین المللی فیلم فجر منتشر کرد تا حدودی راجع به سینمای تجربی در دهه 70 انگلستان است و علی عامری مهابادی، مترجم کتاب در پیشگفتار، به طور خلاصه این نوع سینما و پیشینه آن را معرفی کرده است که متاسفانه نامی از مایا درن فیلمساز آوانگارد آمریکایی که از بنیانگذاران این جنبش بوده برده نشده است. مطلب زیر که قصد داشتم آن را روز 8 مارس ( روز جهانی زن ) در صفحه ام بگذارم و به دلایل متعددی نشد مثل همیشه. در واقع خلاصه ای از فعالیت های درن در زمینه فیلمسازی تجربی و آوانگارد است که فقط بخش کوچکی از صدها مقاله ای است که راجع به او و آثارش چاپ شده است.
مایا درن، یکی از بنیانگذاران و برجسته ترین چهره های جنبش آوانگار سینمای آمریکا بود که در 1917 در شهر کیف ( پایتخت جمهوری اوکراین ) متولد شد. پدرش روانپزشک بود. در 1922 خانواده اش به آمریکا مهاجرت کردند و در نیویورک مستقر شدند. مایا در 1938 توانست مدرک دکترا در رشته هنر و ادبیات از کالج اسمیت کسب کند. در زمان تحصیل با وجود علاقه زیادی که به سینما و عکاسی داشت، بخش عمده ای از انرژی اش را صرف فعالیت در یکی از جنبش های اجتماعی موسوم به جنبش های زیرزمینی می کرد.
ادامه مطلب
رومن پولانسكی
راوی شر و شرارت در دنياي معاصر

ادامه مطلب
لوئیس بونوئل

سینمای سورئالیست
(با انديشه مرگ مدت درازي است كه آشنايي دارم. از همان هنگام كه اسكلت ها را در حين كارناوال هفته ي مقدس از خيا بان هاي كالاندا مي گذراندند،مرگ جزيي جدا نشدني از زندگي من بوده است و هرگز نخواسته ام كه فراموش و يا انكارش كنم اما، هنگامي كه ديني نداري نمي تواني به راحتي درباره مرگ سخن بگويي)
این هابه خوبي تعريفي دقيق از احساسات شخصي و هنري يك فيلمساز حرفه اي و عجيب است. هم چون بسياري از سو رئاليست هاي هم زمان خودش بونوئل، دچار تضادي است كه از طرفي مدعي بي طرفي و بي تفاوتي به پايان و سرانجام زندگي است و از طرف ديگر، درون مايه تاثير گذار آثارش با تصاوير مرگ و عقايد عجيب و خاص درباره خدا همراه است كه او آن را بي پروا و با سرو صدا ي زياد اعلام مي كند.
ادامه مطلب

استنلی كوبریك این نابغه بزرگ سینما را می توان یك استثنا در تمام طول تاریخ سینمای جهان دانست. بدون شك كوبریك بیش از یك فیلمساز بود. او فیلسوف و متفكری, عمیق بود كه تمام تفكرات خود را از روزنه ای به نام سینما برای مردم دنیا به نمایش درمی آورد.
برای كوبریك سینما تنها یك وسیله بود برای گفتن تمام آن چیزهایی كه با هیچ زبان دیگری نمی توان بیان كرد. به جرعت می توان گفت او جزو معدود فیلمسازانیست كه فرم و محتوا را همگام با هم به اوج می برد و از كنار هم قرار دادن این دو به آفرینش شاهكارهایش نایل می شود. برای كوبریك فرم ومحتوا به یك اندازه اهمیت دارند و نمی توان آنها را از هم جدا كرد. بلكه این دو همواره باید در خدمت یكدیگر باشند.
ادامه مطلب
